تبليغاتX
خوانه -

طاعون

1

دلم شبیه زنی ست

که هر روز لب هایش را رنگ می کند

و گوشتم را گاز می گیرد

 

2

زن!

فکر نکردی آن شعله

                        ـ آن شعله که تمام میکرب ها را می کشد ـ

برای دلی که انبار کاه است

و موش ها در آن می رقصند

                        خطرناک است.

                                                                                                            

3

فردا بیایی

گربه ی بزرگی می خرم

ظاهراً این دکترها چیزی حالی شان نیست.

 

4

دل باد کرده ام را دستم گرفته ام

به دکتر هم که نشانش دادم، گفت:

                        «آشغال!»

 

5

خودم را توی زباله دان انداخته ام

مادر

هر روز پوست خیارها را روی سرم می ریزد

و نفرینم می کند.

 

6

زن!

چرا دندان؟

یک بار هم چشم هایت را در گوشتم فرو کن!

شاید آن شعله

            ـ آن شعله که گفتم... ـ

 

7

همیشه پشت شاید چادر می زنیم

موش ها را نگاه کن،

چادررا می جوند

فردا اگر بمیرم

پول نداری که بخری.

 

8

از دست این گربه ی سیاه پشمالو کاری ساخته نیست

باید زنگ بزنم

عزراعیل بیاورند.

 

کرج1377


توسط روهولا | موضوع: شعر | لینک |

تنها مرگ است كه دروغ نمي گويد

فهرست اصلی

آرشیو مطالب

آرشیو موضوعی

پیوندها

نوشته هايي از وب هاي ديگر

طراح قالب


آمار وبلاگ

کاربران آنلاین :
بازديدها :


Powered By
BLOGFA.COM